Sicilia 2022

De Grieken hebben in de klassieke tijd (800-400 v. C.) de kusten van landen aan de Middellandse zee gekoloniseerd. Arme mensen en boeren uit de polis en omstreken ontvluchtten hun bestaan onder het juk van vaak een tyrannie om elders een beter bestaan op te bouwen. Zo werden er langs grote delen van de Zuiditaliaanse kust en Sicilië nieuwe nederzettingen en steden gesticht. De meest westelijk vestiging op Sicilië was Selinunte, gelegen op een vlakte met een flinke hoogte met uitzicht over de Middellandse zee. Linke soep daar hoor want vlak bij Carthaags gebied. Wij hebben Selinunte bezocht althans wat er van over is. Je zou het een hoop oude stenen kunnen noemen maar ook de zichtbare restanten van een flinke stad met een ommuurde akropolis waar zich tempels en burgerhuizen bevonden, een haven aan de monding van een rivier, een bewoonde vlakte buiten de stad, een necropolis en op de oostheuvel nog eens drie grote tempels. Van enkele tempels zijn de zuilen, friezen en metopen weer opger...

Zout, het witte goud. Vroeger dan, maar nog steeds wordt er hier voor de kust zout gewonnen. Dacht ik toch altijd dat Sale e Tabacchi betekende dat er tabak te koop is. Nou het betekent: zout en tabak, echt iets van vroeger dus. Tussen Trapani en Marsala vind je uitgestrekte zoutpannen  waar zeezout wordt gewonnen. Hartstikke ingewikkeld proces met pompen steeds hogere zoutgehaltes (gemeten in graden Baumé) etc. het levert uiteindelijk een superzuiver ongeraffineerd product op dat zelfs in Scandinavie geliefd is voor het inzouten van vis. Zelf natuurlijk ook een klompje meegejat! Ik kwam er eigenlijk voor de flamingo's maar die waren er niet meer. Wel een mooi cultuurlandschap zo met die oude windmolens die vroeger het pompwerk deden. Doorgereden naar Mazara del Vallo, een stadje aan de zuidkust van Sicilië. Leuke B&B in de oude stad: een soort carré met 3 oude wijken: een Christelijke wijk, een Joodse wijk (Guidecca, net als in Venetië) en een Arabische. In de vijftiende eeuw ...

Palermo ingeruild voor een landelijk plekje in Valderice. Hier alleen maar tsjilpende vogels, kwakende kikkers en blaffende honden. Veel accommodaties hier zijn door particulieren beheerde appartementen en dat is voor ons toch wel een stuk lekkerder dan een hotelkamer. Eigen woonkamer, eigen terras of tuin etc. Vlak voor sluit Segesta nog meegepikt, één van de talloze overblijfselen uit de antieke wereld hier op Sicilië. Hier staat een prachtige Dorische tempel in een bloedmooi landschap. Gezien vanuit het bovenliggende theater een plaatje. De volgende ochtend vroeg naar Erice vertokken, een volgens de boekjes zeer toeristisch plaatsje bovenop een hoge berg. Nou dat toerisme viel wel mee, we liepen het eerste uur vrijwel alleen in de steegjes en over de pleintjes van dit volledig gave middeleeuwse stadje dat zijn roots in de oudheid heeft (Erix). Vanuit het stadsparkje heb je een prachtig uitzicht over de baai van Trapani, de zoutpannen en de Egadische eilanden. Nog wat Majolica tege...

Dat ontbijt doen we gewoon buiten de deur. Bij bar Rosanero was het een drukte van jewelste. Eerst de dolce kiezen aan de ene kant dan naar de kassa en de dolce en koffie afrekenen, de dolce afhalen en aan de andere kant met je bonnetje de koffie bestellen. Barista’s in witte overhemden en zwarte gilettes zijn tussen de stoom heen en weer aan het draven om iedereen vlot te kunnen bedienen. Op naar het Palazzo Abatellis in onze wijk Kalsa alwaar de Galleria Regionale della Sicilia is gehuisvest. Echt genoten daar van prachtige kunst waaronder enkele heel bijzondere werken. Beroemd is de L’Annunciata van Antonella da Messina, mooier dan de Mona Lisa volgens sommigen. En inderdaad een prachtig schilderij waar de aankondiging van de onbevlekte ontvangenis centraal staat. Geen engel Gabriël te zien maar Maria die het visioen tot haar door laat dringen. Verder een werkelijk prachtige fresco van een onbekende Siciliaan: Trionfo della Morte, de naam zegt alles: Nog veel meer hoor: prachtige ...

Gister met behoorlijk wat vertraging in Palermo aangekomen in ons prima appartement in Kalsa, een oude wijk pal tegen het oude centrum aan. We zijn wel wat Italië gewend maar zo zuid als nu zijn we nooit geweest. Flinke stad hoor, doet qua inwoners niet onder voor Rotterdam. Eerst maar eens zo'n kruideniertje opgezocht waar het hier van barst: alimentari, een mini-mini supermarktje. Brood, vleeswaren, koekjes, drank, eigenlijk alles wat je nodig hebt is er te koop. Wat voelt dat toch heerlijk die eerst 'moves' in een nieuwe stad. Luidruchtige boel hier, stank ook, scooters, riool, verschraalde rokerige oude gebouwen. In de avond ons eerst pizzaatje gepakt. Met TL verlicht lokaal, lekker ongezellig tussen de locals een heeeerlijke pizza gegeten. Waarom kunnen wij dat niet! Vanochtend vroeg opgestaan en de stad in getrokken zonder ontbijt. Wij hadden wel zin in een dolce met cappucino als eerste hap. Het is prachtig weer en we slenteren eerst maar eens in de steegjes van Kals...