Sale e Tabacchi

Zout, het witte goud. Vroeger dan, maar nog steeds wordt er hier voor de kust zout gewonnen. Dacht ik toch altijd dat Sale e Tabacchi betekende dat er tabak te koop is. Nou het betekent: zout en tabak, echt iets van vroeger dus. Tussen Trapani en Marsala vind je uitgestrekte zoutpannen  waar zeezout wordt gewonnen. Hartstikke ingewikkeld proces met pompen steeds hogere zoutgehaltes (gemeten in graden Baumé) etc. het levert uiteindelijk een superzuiver ongeraffineerd product op dat zelfs in Scandinavie geliefd is voor het inzouten van vis. Zelf natuurlijk ook een klompje meegejat! Ik kwam er eigenlijk voor de flamingo's maar die waren er niet meer. Wel een mooi cultuurlandschap zo met die oude windmolens die vroeger het pompwerk deden.


Doorgereden naar Mazara del Vallo, een stadje aan de zuidkust van Sicilië. Leuke B&B in de oude stad: een soort carré met 3 oude wijken: een Christelijke wijk, een Joodse wijk (Guidecca, net als in Venetië) en een Arabische. In de vijftiende eeuw is de Joodse bevolking eruit geknikkerd door de Spanjaarden. De Arabieren zijn er altijd gebleven. Het viel me op dat Tunis maar 150 kilometer verderop ligt. Overzee weliswaar maar Mazara is een havenstad dus makkelijk te bereiken vanuit Afrika. Natuurlijk even de Kasbah ingetrokken. Ja hoor, echt Noord-Afrika: smalle steegjes en poortjes, de galmende Muezzin die oproept tot gebed, groepjes jongeren van Tunesische origine etc.

De duizenden vissers in de stad vangen niet alleen vis: een enkel keertje wordt er ook een bronzen been of een heuse romp van een bronzen beeld opgevist. Dat levert naast een leuke bonus voor de visser ook een leuk museum op: het museo del Satiro danzante waar een prachtig Hellenistisch bronzen beeld is te bewonderen van een dansende sater, een mythologisch figuur. Vanwege covid kon de bijbehorende film niet getoond worden helaas. Antieke bronzen beelden zijn best zeldzaam, de meesten zijn omgesmolten. Af en toe duikt er wat op uit de diepzee (Antikythera bijv.) of uit de grond (het brons van Pergola dat we afgelopen zomer hebben gezien).

Waanzinnig hè, al die culturen: Arabisch, Joods, Grieks, Fenisisch, Cargtaaghs (Punisch), Romaans, Normandisch, Byzantijns....dat ís Sicilië

's Avonds gegeten voor een prikkie in de Kasbah bij een Tunesich familierestaurantje. Buiten! met heerlijke Arabische muziek. Voor: Brik, hoofd: Kamounia en Couscous Na: muntthee met pijnboompitjes, Zalig.



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Palermo

Afbeelding
Gister met behoorlijk wat vertraging in Palermo aangekomen in ons prima appartement in Kalsa, een oude wijk pal tegen het oude centrum aan. We zijn wel wat Italië gewend maar zo zuid als nu zijn we nooit geweest. Flinke stad hoor, doet qua inwoners niet onder voor Rotterdam. Eerst maar eens zo'n kruideniertje opgezocht waar het hier van barst: alimentari, een mini-mini supermarktje. Brood, vleeswaren, koekjes, drank, eigenlijk alles wat je nodig hebt is er te koop. Wat voelt dat toch heerlijk die eerst 'moves' in een nieuwe stad. Luidruchtige boel hier, stank ook, scooters, riool, verschraalde rokerige oude gebouwen. In de avond ons eerst pizzaatje gepakt. Met TL verlicht lokaal, lekker ongezellig tussen de locals een heeeerlijke pizza gegeten. Waarom kunnen wij dat niet! Vanochtend vroeg opgestaan en de stad in getrokken zonder ontbijt. Wij hadden wel zin in een dolce met cappucino als eerste hap. Het is prachtig weer en we slenteren eerst maar eens in de steegjes van Kals...
Meer lezen

Dagje Kalsa

Afbeelding
Dat ontbijt doen we gewoon buiten de deur. Bij bar Rosanero was het een drukte van jewelste. Eerst de dolce kiezen aan de ene kant dan naar de kassa en de dolce en koffie afrekenen, de dolce afhalen en aan de andere kant met je bonnetje de koffie bestellen. Barista’s in witte overhemden en zwarte gilettes zijn tussen de stoom heen en weer aan het draven om iedereen vlot te kunnen bedienen. Op naar het Palazzo Abatellis in onze wijk Kalsa alwaar de Galleria Regionale della Sicilia is gehuisvest. Echt genoten daar van prachtige kunst waaronder enkele heel bijzondere werken. Beroemd is de L’Annunciata van Antonella da Messina, mooier dan de Mona Lisa volgens sommigen. En inderdaad een prachtig schilderij waar de aankondiging van de onbevlekte ontvangenis centraal staat. Geen engel Gabriël te zien maar Maria die het visioen tot haar door laat dringen. Verder een werkelijk prachtige fresco van een onbekende Siciliaan: Trionfo della Morte, de naam zegt alles: Nog veel meer hoor: prachtige ...
Meer lezen