Majorana

Palermo ingeruild voor een landelijk plekje in Valderice. Hier alleen maar tsjilpende vogels, kwakende kikkers en blaffende honden. Veel accommodaties hier zijn door particulieren beheerde appartementen en dat is voor ons toch wel een stuk lekkerder dan een hotelkamer. Eigen woonkamer, eigen terras of tuin etc. Vlak voor sluit Segesta nog meegepikt, één van de talloze overblijfselen uit de antieke wereld hier op Sicilië. Hier staat een prachtige Dorische tempel in een bloedmooi landschap. Gezien vanuit het bovenliggende theater een plaatje.

De volgende ochtend vroeg naar Erice vertokken, een volgens de boekjes zeer toeristisch plaatsje bovenop een hoge berg. Nou dat toerisme viel wel mee, we liepen het eerste uur vrijwel alleen in de steegjes en over de pleintjes van dit volledig gave middeleeuwse stadje dat zijn roots in de oudheid heeft (Erix). Vanuit het stadsparkje heb je een prachtig uitzicht over de baai van Trapani, de zoutpannen en de Egadische eilanden. Nog wat Majolica tegels voor onder de pannen gekocht bij Ledacrea, een klein ateliertje waar Leda en haar huiskonijn wonen en werken.

Plots stuitten we op een plaquette met allerlei info over Majorana, een Siciliaanse natuurkundige die hier geëerd wordt met het Ettore Majorana centrum, een plek voor natuurwetenschappelijke cultuur. In Erice vinden regelmatig natuurkundeconferenties plaats met alle groten der aarde op dit gebied. Het is ook een vredescentrum vanwege de ‘schuld’ die natuurkundigen kunnen dragen en voelen voor de vernietiging van de mensheid en de aarde (Manhattan project etc.). Majorana zelf is vlak voor de tweede wereldoorlog plots van de aardbodem verdwenen. Was het zelfmoord of heeft hij nog jaren geleefd onder een andere naam? Net zo mysterieus als het door hem voorspelde maar nog nimmer aangetroffen Majoranadeeltje.

‘s Middags een strandje opgezocht bij San Vito lo Capo. Veel zuurstofproducerend posidonia (een of ander zeldzaam zeegras) waarmee je kraakhelder zeewater krijgt maar ook stukken met mooi zand. We hebben heerlijk gezwommen en gezond.

In de avond nog even Trapani aangedaan voor de passeggiata (Italiaans flaneeruurtje) in de oude stad en langs de zee , een borrel en een dineetje bij Osterio Il Moro, weer zo’n naam die in Sicilië wat gevoelens losmaakt, net als Borsellino en Falcone waarnaar de airport van Palermo is genoemd.